طرفداران و پیشبینیکنندگان حرفهای به طور یکسان وقتی که این فوقستاره تقریباً کنار گذاشته شد، شوکه شدند، پس از پیشبینیهای همه جانبه مبنی بر اینکه بلاکباستر «شکاف بزرگ» او جایزه بزرگی را کسب خواهد کرد. برخی از دلایلی که جایزه گرمی در نهایت برای او انتخاب نشد ممکن است آشکار باشد.
نویسنده ارشد موسیقی و منتقد ارشد موسیقی
در دورههای قبلی رسانههای اجتماعی کمتر فراگیر، ما معمولاً فقط میتوانستیم حدس بزنیم که چقدر شخصیتهای موسیقی و فیلم زمانی ناامید شدهاند که با نامزدی گرمی یا اسکار وضعیت خوبی نداشتند. اما اخیراً، چهرههای اصلی و فرعی بیشتر و بیشتر در به اشتراک گذاشتن این موضوع با طرفداران خود صادقانه عمل کردهاند که، هی، بله، آنها نیز کمبود آشکار صنعت را احساس میکنند. تا زمانی که این بازتابها بیش از آن که به تلخی یا تحقیرآمیز بپردازند، فریبنده و فلسفی باشند - جان سامیت به شما نگاه میکنم - میتوانند برای لحظهای ارتباط بین هنرمندان و طرفدارانشان ایجاد کنند. و به این ترتیب است که، در هفته گذشته، یکی از محتمل ترین سوپراستارهای خود را از طریق آنچه به عنوان پنج مرحله غم گرمی نوح کاهان از آن یاد کردم، دنبال کردم.
خود کاهان از مرحله خشم عبور کرد، اگرچه طرفدارانش مطمئناً آن مرحله را احساس کردند، وقتی معلوم شد که قهرمان آنها به خاطر همه چیز به جز یک نام نسبتاً ساده، برخلاف همه انتظارات، از دست رفته است. مراحل دیگری هم بود که با هم پشت سر گذاشتند. ابتدا پیشبینی ناراحتکننده بود: یک روز قبل از اعلام نامزدی، کاهان توییتی به هر شکلی منتشر کرد، تقریباً انگار به این نکته اشاره کرده بود که اوضاع برای او خوب پیش نمیرود. ("هر اتفاقی که فردا بیفتد، من همه شما را دوست دارم و تمام کارهایی را که تا به حال در حرفه ام نیاز داشته ام به خاطر حمایت شما انجام داده ام.") سپس استعفا و پذیرش زودهنگام آمد: "زندگی ادامه دارد." سپس طنز چوبه دار به میان آمد، در حالی که او یک تماس تلفنی جعلی روی صحنه از مراسم گرمی گرفت و با کنایه گفت: "شماره اشتباه است." و در نهایت، پذیرش واقعی وجود داشت، زیرا او در یک مونولوگ صحنه تاثیرگذار اعتراف کرد که لحظاتی قابل آموزش را سپری میکرد، زیرا کاهان بدون ذکر جوایز گفت که در حال ارزیابی است که چرا بیش از حد به چیزی امیدوار بوده و ارزش خود را در جای اشتباه قرار داده است.
بدون شک، برخی میگویند که او باید خودش را بالاتر از همه چیز قرار میداد و حتی به ظاهر بداخلاقی اشاره نمیکرد، اما تحسین من همیشه بیشتر به سمت افرادی است که در اتاقها فیلها را خطاب میکنند. بنابراین شاید حالا میتوانست با شوخ طبعی همیشگیاش به جلو برود... در حالی که، مطمئناً، این واقعیت را داشت که 24 نمایش بعدی خود در استادیوم ایالات متحده را فروخت تا او را در شب گرم نگه دارد.