نویسنده با پنج خواهر و برادر بزرگ شد و قبل از اینکه چهار فرزندش را به دنیا آورد، چیزهای زیادی در مورد فرزندپروری آموخت.پتی اشمیت من با پنج خواهر و برادر بزرگ شدم و مدتها قبل از مادر شدن در مورد انصاف و درگیری یاد گرفتم.
من در 25 سالگی نامادری شدم و از درس های دوران کودکی برای کمک به بزرگ کردن چهار فرزندم استفاده کردم.من آموخته ام که هر کودکی به چیز متفاوتی نیاز دارد و هر مشکلی نیاز به رفع ندارد.
من و دو خواهر، سه برادرم، توسط والدینی بزرگ شدیم که تازه از دبیرستان ازدواج کردند.آنها جوان بودند و در حین بزرگ کردن نوزادان به بزرگسالی پی می بردند، اما در تمام قله ها و دره هایی که همراه آن بود، کنار هم ماندند.
زمانی که در ۲۵ سالگی نامادری شدم، از قبل چند چیز را در مورد تربیت فرزندان می دانستم.می دانستم انصاف همیشه به این معنا نیست که به همه یک چیز بدهیم.
میدانستم که برخی از بحثها به یک بزرگسال نیاز دارد و برخی دیگر بدون آن سریعتر ناپدید میشوند.من همه اینها را قبل از خواندن یک کتاب تک فرزندی یاد گرفته بودم، زیرا با تعداد زیادی از کودکان دیگر در اطراف بزرگ شدم.
یک خانواده پرجمعیت می تواند دلهره آور، زیبا و سخت باشد، گاهی اوقات همه در یک بعد از ظهر.توجه فردی کمتر برای دور زدن وجود داشت، اما عشق بیشتری از جهات بیشتری می آمد.
ما یاد گرفتیم که فضا را به اشتراک بگذاریم، حالات روحی را بخوانیم، پس از مشاجره بهبودی پیدا کنیم و تشخیص دهیم که واقعاً چه زمانی یکی از ما به زمان نیاز دارد.ما به بزرگ کردن یکدیگر کمک میکردیم اگر یکی از خواهر و برادرها دچار مشکل میشد، خبر در نهایت به خانه راه پیدا میکرد.