لیلا آنماری استیونز برای BI در یک صبح پاییزی اخیر، من وارد یک کلاس درس تنگ در طبقه هفتم یک ساختمان دولتی در نزدیکی وال استریت شدم و آماده بودم تا اولین آزمون معنادار خود را در نزدیک به یک دهه انجام دهم.اگر قبول می شدم، وارد یک باشگاه نه چندان انحصاری، هرچند بالقوه پرسود، با قدمت صدساله می شدم.
من آنجا بودم تا مجوز ملک خود را بگیرم.در کنار چند ده عامل مشتاق، یک ساعت و 15 دقیقه بعد را صرف یافتن بخشهایی از دانش کردم - تعریف تیرچه، معادله مساحت مثلث، قسمتهایی از خانه که به احتمال زیاد آزبست پیدا میکنید (عایق لوله، اگر تعجب میکنید).
همانطور که یکی از مربیان آنلاین من گفته بود، تنها 75 سوال چند گزینه ای بین من و "پتانسیل درآمد اساسا نامحدود" قرار داشت.شاید برخی از افراد حاضر در اتاق به این وعده عمل کنند، اما از نظر آماری، سرنوشت بسیاری از ما این بود که علوفه دستگاه عظیمی را که صنعت را با بنگاههای املاک کم تجربه و کم درآمد نگه میدارد، به دست آوریم.
4 میلیون دارنده مجوز املاک در ایالات متحده وجود دارد که بیشتر از تعداد وکلا، لوله کش ها یا پرسنل نظامی فعال است.برای دریافت یکی از این مجوزها، اکثر ایالت ها فقط به چند هفته کار درسی آنلاین و نمره قبولی در آزمون چند گزینه ای نیاز دارند.
در نیویورک، جایی که من زندگی می کنم، تبدیل شدن به یک تکنسین ناخن نیازمند 250 ساعت کلاس و امتحانات کتبی و عملی است.گواهی نامه به عنوان یک تن نگار دادگاه نیازمند 1300 ساعت آموزش خصوصی و اثبات اینکه شما می توانید 225 کلمه در دقیقه تایپ کنید.
برای اینکه به کسی در مورد یکی از بزرگترین تراکنش های مالی زندگی مشاوره بدهم، مجبور شدم 77 ساعت.