گیریش کاساروالی نویسنده هندی در پنجاه و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم هند (IFFI) در گوا، در یک مسترکلاس با عنوان «جهان اخلاقی سینمای موازی: 50 سال گیرش کاساروالی» به دوران حرفه ای خود در سینمای کانادایی زبان نگاه کرد.
این پیرمرد ۷۵ ساله از تضادهای اخلاقی جامعه و رابطه فرم سینمایی و محتوای اجتماعی گفت. او همچنین استدلال کرد که حتی سرگرمی نیز یک عمل سیاسی است. این جلسه توسط Naman Ramachandran سردبیر ورایتی در آسیا مدیریت شد. داستانهای مرتبط جو کوی در «آبی در چهره»، استیون اسپیلبرگ، مادر بیگی و یادگیری معنای واقعی نامش در مارگوت رابی به کارگردانی لانگ جان سیلور برای بازی در «هفته درد» از A24 از کارگردان «درام»، کریستوفر بورگلی
در میان فیلمهایی مانند «غاتاشرادا» (1977)، «تابارانا کاته» (1986)، «ثایی صاحبا» (1997)، «دویپا» (2002) و «گفتوگوهای گلابی» (2008)، کاساروالی مدام به یک سؤال بازمیگردد: چگونه افراد جامعه و مردمی که جامعه را قربانی میکنند، چگونه مظلومانه هستند. ساختارها نیز می توانند در تداوم آنها شریک شوند.
کاساروالی در پاسخ به این سوال که آیا فیلم کلاسیک کانادایی سال 1977 «قاتاشرادا» که به بررسی ارتدوکس مذهبی و طرد اجتماعی می پردازد، هنوز با هند معاصر صحبت می کند، گفت: «تمام فیلم های من درباره دیگران صحبت می کنند. من همیشه در مورد اینکه چگونه جامعه به برخی از مردم از دریچه ای متفاوت نگاه می کند، صحبت می کنم و در این فرآیند آنها را از آنها به عنوان «گروهی از مردم» به عنوان «بزرگترین افراد» توصیف می کنند. به شخص دیگری منتقل کند.»
کسارولی در پاسخ به این سوال که آیا خود را یک فیلمساز سیاسی میدانید، گفت: هرکس چیزی میسازد، چه سینمای جریان اصلی و چه سینمای هنری، بیانیهای سیاسی میدهد، یا در حمایت از ایدئولوژی مسلط و یا در مخالفت با ایدئولوژی غالب، نمیتواند از آن دوری کند. او افزود که چیزی به نام فقط سرگرمی وجود ندارد و حتی سرگرمی نیز یک شکل سیاسی است.