پخش های Auracast بخشی جدایی ناپذیر از داستان سرایی در این نمایش خارج از برادوی درباره عشق، ارتباطات و کاهش شنوایی است.
هدفون ها ابزار داستان سرایی جدایی ناپذیر Love Me هستند - نمایشی تک نفره از ذهن کمدین استندآپ و نویسنده سابق Saturday Night Live درو مایکل و کارگردان Prashanth Venkataramanujam. این نمایشی درباره عشق و تلاش برای برقراری ارتباط است که در پنج فصل در مورد روابط مختلف در زندگی مایکل گفته میشود که با رشتههای کاهش شنوایی و خودشناسی او پیوند خورده است.
طراحی آزمایشی صدای Love Me به لطف Auracast امکان پذیر است، فناوری مبتنی بر بلوتوث که می تواند یک جریان صوتی با کیفیت بالا را به هر تعداد از دستگاه های اطراف پخش کند. از آنجایی که نمایش مایکل را از کودکی تا بزرگسالی دنبال میکند، دانیل کلوگر، طراح صدا، از هدفون در ترکیب با بلندگوهای تئاتر استفاده میکند تا تجربیاتی را خلق کند که با یک چیدمان سنتی امکانپذیر نیست. صدای زنگ وزوز و تست شنوایی در موسیقی بین بخشها به عنوان سرنخهای ظریفی پخش میشود که نمایش به بیان مایکل در مورد کم شنوایی او میپردازد. کلوگر همچنین جهان را از طریق سطوح مختلف وضوح صوتی کاوش می کند. صدای پخش شده از طریق بلندگوهای تئاتر گاهی اوقات به عمد خفه می شود، که سپس توسط هدفون بیشتر خاموش می شود و به مخاطب حسی از آنچه مایکل در آن لحظات می شنود می دهد.
اما یکی از صدایی که واضح و بکر می ماند، مونولوگ درونی مایکل است که در طول نمایش در هدفون شنیده می شود. مونولوگ درونی شامل تراک های از پیش ضبط شده و خوراک زنده از میکروفون مایکل روی صحنه است که او با خودش به این سو و آن سو صحبت می کند. مایکل بعد از نمایش به من می گوید: «هر زمان که در ذهن من هستید، هر چیزی که در هدفون است به وضوح از بین می رود. "[ما] در تلاشیم تا تاکید کنیم که جذابیت دنیای درون به حدی است که بالاترین فضای وفاداری برای این شخص است. راحت تر است."