نروژ موافقت کرده اعتبارات کربن را از اندونزی و مراکش خریداری کند تا به تامین مالی طرحهای جدید انرژی تجدیدپذیر در این دو کشور کمک کند.
وزارت اقلیم نروژ روز دوشنبه ۱۶ نوامبر اعلام کرد که این توافقها کاهش انتشار تا سقف ۱۲ میلیون تُن در اندونزی و ۸.۷۸ میلیون تُن در مراکش را در بر میگیرد، در دورهای ۱۰ ساله برای هر برنامه.
هر دو قرارداد در اجلاس آب و هوایی سازمان ملل کاپ۳۱ (COP31) در آنتالیا، ترکیه امضا شد. توافق اندونزی روز ۱۱ نوامبر امضا شد و توافق مراکش نیز روز بعد از آن به امضا رسید.
بر اساس این سازوکارها، نروژ برای انتشارهایی که با تولید برق از منابع تجدیدپذیر اجتناب میشود، پرداخت خواهد کرد. درآمد حاصل از فروش اعتبارات کربن قرار است به تامین مالی طرحهایی کمک کند که در غیر این صورت اجرا نمیشدند.
نروژ تنها زمانی پرداخت خواهد کرد که کاهش انتشار محقق شده، به طور مستقل راستیآزمایی شده و اعتبارات منتقل شده باشد. این کاهشها باید فراتر از آن چیزی باشد که بدون اجرای این برنامهها رخ میداد.
توافق اندونزی توسط شرکت دولتی برق این کشور، پیالان (PLN)، و موسسه جهانی رشد سبز، جیجیجیآی (GGGI)، که از طرف نروژ عمل میکند، امضا شد. اندونزی بهشدت برای تولید برق به زغالسنگ متکی است و در پی گسترش تولید انرژی تجدیدپذیر است.
این برنامه در ابتدا بر مزارع خورشیدی شناور متمرکز خواهد شد؛ تاسیساتی که پنلها در آنها روی آب نصب میشوند. به گفته این موسسه، اولویت با طرحهایی خواهد بود که همراه با باتری اجرا میشوند تا امکان ذخیرهسازی برق و تامین آن در ساعات عصر و دورههای اوج مصرف فراهم شود.
پرداختهای مربوط به اعتبارات کربن درآمد حاصل از فروش برق را تکمیل میکند و به طرحها کمک میکند هزینههای خود را پوشش دهند. این موسسه این توافق را نخستین قرارداد خرید اعتبار کربن اندونزی تحت ماده ۶.۲ توافقنامه پاریس توصیف کرد.
وزارت محیط زیست اندونزی روز دوشنبه اعلام کرد که تنظیمات فنی هنوز در دست تکمیل است، از جمله مقررات مربوط به تایید و ثبت انتقال اعتبارات.
برنامه مراکش از تاسیسات جدید خورشیدی و بادی، از جمله طرحهایی با ذخیرهسازی باتری، حمایت خواهد کرد. به گفته این موسسه، هدف این برنامه کمک به توسعه حدود دو گیگاوات ظرفیت اضافی تولید برق تجدیدپذیر است.
این توافق کاهش انتشار ایجادشده بین سالهای ۲۰۲۷ میلادی تا ۲۰۳۶ میلادی را در بر میگیرد، هرچند نخستین کاهشها از سال ۲۰۲۸ میلادی انتظار میرود. این موسسه گفت که شرکا هنوز در حال نهایی کردن قواعد بهرهبرداری و سازوکارهای پایش پیش از آغاز مرحله آزمایشی هستند.
هر دو توافق ذیل ماده ۶.۲ توافقنامه پاریس قرار میگیرند؛ مادهای که به کشورها اجازه میدهد کاهش انتشار را با یکدیگر مبادله کنند. نروژ میتواند از این اعتبارات برای دستیابی به اهداف اقلیمی خود استفاده کند، اما همین کاهشها نمیتوانند همزمان به عنوان تحقق اهداف کشور فروشنده محسوب شوند.
نروژ میگوید قصد دارد بخش عمده کاهش انتشار مورد نیاز خود را از طریق اقدامات داخلی و همکاری با اتحادیه اروپا محقق کند. اعتبارات خریداریشده از سایر کشورها میتواند به جبران هر کمبود باقیمانده کمک کند.