پسر نویسنده قبل از او در کنتاکی دوستانی پیدا کرد.با اجازه تونیلین هورنونگ خانواده من حدود هشت سال پیش، قبل از اینکه پسرم مهدکودک را شروع کند، از لس آنجلس به کنتاکی نقل مکان کردند.
نگران دوست یابی او در مدرسه جدید بودم.با این حال، معلوم شد من بودم که مشکل داشتم.
به تنهایی کنار ماشینم ایستاده بودم و گروهی از مادران را که جلوی پارکینگ جمع شده بودند تماشا کردم.راه رفتن و پیوستن به آنها زیاد طول نمی کشد، اما این کار را ناخوشایند می کنم.
این گروه به خوبی یکدیگر را می شناختند و من کسی را نمی شناختم.وقتی من و خانوادهام هشت سال پیش از لسآنجلس به لوئیزویل نقل مکان کردیم، انتظار داشتم پسرم مثل بچه جدید مهدکودک احساس کند، اما معلوم شد که من مادر جدید در کارپول بودم.
من نمی دانستم پس از انتقال ما از کالیفرنیا به کنتاکی، دوست یابی اینقدر سخت است.اما وقتی تصمیم گرفتیم، شوهر و پسرم برای ماجراجویی آماده بودند.
ما مشتاقانه منتظر بودیم که نزدیکتر به خانواده زندگی کنیم و فصل هایی را در فصول خود داشته باشیم - به خصوص آن روزهای اسطوره ای برفی که کودکم درباره آنها شنیده بود.پس از سالها بحث، من و شوهرم تصمیم گرفتیم تابستانی که پسرمان 5 ساله شد، نقل مکان کنیم.
به این ترتیب، او میتواند در پاییز تازه مدرسه را شروع کند و به کلاس مهدکودک بپیوندد.وقتی آماده میشدم زندگیمان را جمع کنم، به این فکر میکردم که آیا فرزندمان برای دوستیابی در مدرسه جدید مشکل خواهد داشت، اما هرگز از این ایده که من بدون بهترینها خواهم بود، فکر نکردم.
قبل از اینکه لسآنجلس را ترک کنیم، به شوهرم اجازه دادم تا برنامه هوشمندانهام را اجرا کند: در تمام رویدادهای تحت رهبری والدین در مدرسه پسرم شرکت میکردم.