فیل کالینز داستان این را تعریف کرده است که چگونه چر در پایان آهنگ "We Are the World" در Live Aid آهنگ خود را خواند - زیرا او برای ماندن خیلی خسته بود.
کالینز در هنگام تصاحب بازی SiriusXM's Classic Rewind که بهعنوان یک هنرمند انفرادی به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد، از بازی دو سر در سال 1985 که او را در یک روز از ومبلی به فیلادلفیا برد و برخورد تصادفی پس از آن را بازگو کرد.
کالینز گفت که از او خواسته بود برای اریک کلاپتون و رابرت پلانت طبل بزند، که اخیراً با هر دو کار کرده بود، و به او گفته شد که آنها پای آمریکایی را می نوازند. مروجی که او معتقد است هاروی گلداسمیت بود، سپس امکان اجرای هر دو نمایش توسط کنکورد را مطرح کرد. کالینز به خاطر می آورد و از او پرسید که آیا شخص دیگری این کار را انجام می دهد، "اوه، باشه. خب، پس این کار را انجام می دهم"، "چون فکر می کردم این کار کمی خودنمایی بود." او گفت که نیروگاه نیز برای انجام آن رزرو شده بود، اما از آن خارج شد.
چر در همان کنکورد بود. کالینز گفت: "چر در وسط پرواز به سمت من آمد و گفت: "چه خبر است؟ چه اتفاقی می افتد؟ واضح است که چیزی در حال رخ دادن است." او در مورد Live Aid به او گفت، و او پرسید که آیا میتواند او را وارد کند.
کالینز پس از نواختن ست خود و نواختن درام با لد زپلین و کلاپتون، قرار بود برای "We Are the World" نزدیکتر باشد اما آنجا را ترک کرد. کالینز گفت که او "آنقدر زرنگ" بود که به خود گفت: "من نمی توانم این کار را انجام دهم. من تا پایان نمایش به آن نخواهم رسید." او اضافه کرد: «بنابراین گفتم: «یک نفر دیگر را بیاور. من به نیویورک برمیگردم.» او در نیویورک برگشت، تلویزیون را روشن کرد تا ببیند فینال از قبل در حال انجام است. "و حدس بزنید چه کسی آهنگ من را می خواند؟" او گفت. "چر."