اولین LP از Sheherazaad سازهای سنتی هندی را با شکوفایی الکترونیک غربی و روایت های فمینیستی ترکیب می کند.
شهرآزاد از چند سال پیش با ای پی قصر که توسط برنده جایزه گرمی اروج آفتاب تهیه شده بود شروع به ایجاد موج در دنیای موسیقی کرد. اکنون او با خودگرزی بازگشته است، اولین آلبوم نوآر فولکلور او که عمدتاً به زبان اردو خوانده میشود.
سازهای خودگرزی از موسیقی سنتی جنوب آسیا، از جمله سبکهای کارناتیک و هندوستانی استفاده میکنند، اما همچنین به سنتهای عامیانه عربی و همچنین موسیقی الکترونیک مدرن غربی میپردازند. تریپ هاپ شکوفا می شود و گیتار وسترن اسپاگتی با تنبور و قاتم مقابله می کند. صدای خیره کننده شهرازاد بر فراز پهپادهای کوبه ای و دریازده می نشیند و درباره وضعیت اسفبار «زن خودخواه» آواز می خواند.
از نظر شهرآزاد، شخصیت زن خودخواه تبهکار نیست، بلکه اتهامی است که به زنانی وارد می شود که با هنجارهای اجتماعی مطابقت نداشتند، «زنانی عجیب و غریب که تمایلشان به نمایندگی اغلب با پایانی وحشتناک مواجه می شد». حتی اگر بیشتر اشعار را نتوانید درک کنید، فضا داستان را به اندازه کافی واضح بیان می کند. از خشم به سختی در حال جوشیدن «رجیستان» تا تکرار تیره «قاتیل» و اشتیاق خارقالعاده «زهر»، خودگرزی به وضوح اثر زنی است که به بررسی معنای زن بودن، میراث ماندگار استعمار و تهدیدهای همیشگی جامعه مردسالار میپردازد.
خودگرزی به تناوب مراسم تشییع جنازه و جشن زنانگی است. شهرآزاد تا حد زیادی توانایی آلبوم در جهت یابی به این مضامین و حالات مختلف را مدیون کار تولیدی چشمگیر خود، میکس درجه یک جی. ولو، و گروه بازیگران بیش از 30 نوازنده ژانر پر هرج و مرج از جمله ریا مودک، ساراتی کوروار، جی چاکراورتی، شونیا، و. هر چند ابزار ابزار هرگز حواس را پرت نمی کند. نمایشی نیست، و همه در اطراف آواز شهرازاد در شالی که قسمتهای مساوی آن آرامشبخش و ظلمکننده است، امولسیون میشود.