این داروی جدید با هدف قرار دادن جهشهای ژنتیکی KRAS، تومورها را در تصاویر سیتیاسکن برخی بیماران بهطور کامل ناپدید کرده است.
دیجیاتو را در گوگل بیشتر ببینید کپی لینک 0 در دیجیاتو ثبتنام کنید جهت بهرهمندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخشهای مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
قرصی که میتواند تومورهای لوزالمعده (پانکراس) را کوچک کرده و بهطور بالقوه از بین ببرد، بهعنوان بزرگترین دستاورد درمانی برای این سرطان در چند دهه اخیر مورد ستایش قرار گرفته است. در جریان یک آزمایش بالینی روی ۶۱ بیمار، سرطان در یک نفر از هر ۱۲ بیمار دریافتکننده این دارو با نام «داراکسونراسیب» (Daraxonrasib) به مرحله غیرقابل تشخیص رسید و رشد تومورها تقریباً در تمامی شرکتکنندگان متوقف شد. شرکتکنندگان در این مطالعه بهتازگی به سرطان پیشرفته لوزالمعده مبتلا شده بودند که به سایر بخشهای بدن نیز گسترش یافته بود.
هرچند پزشکان اعلام کردهاند که هنوز نمیتوان این قرص را یک درمان قطعی نامید و مشخص نیست تا چه مدت میتواند بیماری را مهار کند، اما این نتایج را خبری دلگرمکننده توصیف کردهاند؛ زیرا به نظر میرسد حتی در صورت ایجاد نکردن بهبودی کامل، زمان بیشتری برای زندگی در اختیار بیماران قرار میدهد.
نیمی از افرادی که تشخیص سرطان لوزالمعده برای آنها داده میشود، ظرف سه ماه جان خود را از دست میدهند و در صورت گسترش بیماری به سایر اندامها، تنها حدود ۳ درصد از بیماران تا پنج سال زنده میمانند.
بیماران در طول این آزمایش بهطور میانگین به مدت یک سال و نیم تحت نظر بودهاند و در برخی از آنها بازگشت سرطان در این بازه زمانی مشاهده نشد. در آینده مطالعات طولانیمدتتری انجام خواهد شد تا مشخص شود آیا این دارو میتواند سرطان را به مرحله خاموشی کامل ببرد یا خیر. در طول این آزمایش، رشد تومورها در ۹۰ درصد بیماران متوقف شد، کمی بیش از ۶۰ درصد بیماران شاهد کوچک شدن یا ناپدید شدن تومورهای خود بودند و در حدود ۸ درصد از بیماران، تومورها در تصاویر سیتیاسکن کاملاً غیرقابل تشخیص شدند. همچنین یک سال پس از شروع درمان، ۷۶.۶ درصد از بیماران زنده بودند؛ این درحالی است که معمولاً تنها ۴۰ تا ۴۵ درصد از بیمارانی که تحت شیمیدرمانی تنها قرار میگیرند، یک سال زنده میمانند.
دکتر «وونگکی پارک»، متخصص گوارش در مرکز سرطان Memorial Sloan Kettering نیویورک که این یافتهها را ارائه کرده است، میگوید که پیش از این هرگز ندیده بود در بیمارانی که سرطان آنها در بدن گسترش یافته، چنین تعداد زیادی از تومورها ناپدید شوند.
دکتر پارک این نتایج را در سمپوزیوم «EORTC-NCI-AACR» با موضوع اهداف مولکولی و درمانهای سرطان در بارسلون ارائه کرد و توضیح داد:
«ما نهتنها شاهد درصد بالاتری از نرخ پاسخدهی تومورها هستیم، بلکه پاسخهای عمیقتر و تقریباً دو برابر شدن مدتزمان کنترل بیماری را میبینیم که در نهایت میتواند به بقای طولانیتر بیماران منجر شود. میانه دوره پیگیری ۱۸ ماه است. فقط تصور کنید که بهطور میانگین ظرف ۱۸ ماه، بیماری شما در سیتیاسکن کاملاً ناپدید شود؛ این نزدیکترین حالت به بهبودی کامل و واقعاً باورنکردنی است.»
داروی داراکسونراسیب یک شیوهدرمان از نوع مهارکننده KRAS است؛ یعنی همان پروتئین جهشیافتهای را هدف قرار میدهد که عامل اصلی رشد بیرویه سلولهای سرطانی است. این دارو با قفل شدن روی جهشهای خاصی که در اکثر سرطانهای لوزالمعده یافت میشوند، آنها را غیرفعال میکند. اکنون این امیدواری وجود دارد که این روش درمانی بتواند برای دهها نوع سرطان دیگر نیز که دارای جهشهای ژنتیکی مشابهی هستند، مؤثر واقع شود.
«میشل میچل»، مدیر اجرایی مؤسسه تحقیقات سرطان بریتانیا، ضمن تأکید بر نیاز به تحقیقات بیشتر، گفته است:
«این بزرگترین پیشرفت رو به جلویی است که در دهههای اخیر برای بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده دیدهایم و میتواند امید واقعی را به افرادی که با یکی از مرگبارترین و سختترین سرطانها دستوپنجه نرم میکنند، هدیه دهد. نتایج این احتمال هیجانانگیز را مطرح میکند که این دستاورد در نهایت بتواند راه را برای درمان سایر سرطانهای دارای جهش ژن Kras هموار کند. اکنون پیش از آنکه این درمان برای استفاده در نظام سلامت بریتانیا (NHS) ارزیابی شود، به آزمایشهای بیشتری نیاز است و با وجود این پیشرفت، نرخ بقای سرطان لوزالمعده همچنان بسیار پایین است.»
0 جواد تاجی دوران حرفهای من در دنیای فناوری تقریبا به ۱۰ سال قبل برمیگرده؛ مسیری که با سختافزار شروع شد، با نرمافزار ادامه پیدا کرد و حالا با خبرنگاری حوزه فناوری توی دیجیاتو داره ادامه پیدا میکنه. من جوادم و بیشتر از سه دهه از عمرم میگذره و علاوه بر دنیای فناوری عاشق فیلموسینما، موسیقی کلاسیکراک و رئال مادریدم.