مائوریسیو پوچتینو، سرمربی جدید منچستریونایتد، پیش از بازی با لیورپول در لیگ برتر فوتبال انگلستان، گفت: «با این ایده آمدهایم که همهچیز را از صفر و بر اساس ایدهها و فلسفه خودمان بسازیم. هدف ما ایجاد مسیر و هویت خاص خودمان در این باشگاه است؛ گذشته کمکی به ما نمیکند.»
به گزارش رویترز، پوچتینو که پس از برکناری مایکل کریک هدایت منچستریونایتد را برعهده گرفته، فعالیت خود را از روز چهارشنبه با برگزاری جلساتی با بازیکنان و اعضای کادر فنی آغاز کرد.
او در نخستین نشست خبریاش درباره اولویت کاری خود گفت: «حمایتها را احساس میکنیم و برای کمک به بازیکنان تلاش زیادی خواهیم کرد تا بتوانند بهترین عملکردشان را ارائه دهند. این اولویت ماست.»
سرمربی آرژانتینی درباره شرایط روحی بازیکنان گفت: «وقتی در مسابقات پیروز نمیشوید، طبیعی است که اعتمادبهنفس بازیکنان کاهش پیدا کند. آنها باید احساس کنند که ما به آنها باور داریم و به تواناییهایشان اعتماد میکنیم.»
او ادامه داد: «با توجه به برنامه پیش رو، باید اصول و چارچوب کاری خودمان را مشخص کنیم. بازیکنان باهوش و باکیفیتی داریم و گاهی فقط باید زمینه بروز تواناییهایی را فراهم کنیم که به دلایل مختلف فرصت نمایش پیدا نکردهاند.»
منچستریونایتد در حال حاضر در رتبه هجدهم لیگ برتر قرار دارد و بدترین شروع خود در سطح اول فوتبال انگلستان در ۴۰ سال اخیر را تجربه میکند. این تیم روز یکشنبه در ورزشگاه آنفیلد به مصاف لیورپول میرود تا پوچتینو نخستین آزمون جدی خود را روی نیمکت شیاطین سرخ پشت سر بگذارد.
پرونده نامزدی این سه نفر برای بررسی صلاحیت به کمیته انتخاباتی فیفا ارجاع شده است. فدراسیونهای عضو تا اواسط فوریه از اسامی نامزدهای تاییدشده مطلع میشوند.
اینفانتینو از زمان انتخاب به ریاست فیفا در سال ۲۰۱۶، در انتخابات سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ بدون رقیب پیروز شد. در صورت پیروزی در انتخابات پیش رو، او میتواند تا سال ۲۰۳۱ در این سمت باقی بماند.
دیالو، ۶۳ ساله، فیلیپ دیالو در ژانویه ۲۰۲۳ و پس از استعفای نوئل لوگرائه در پی رسواییهای مختلف، ریاست فدراسیون فوتبال فرانسه را بر عهده گرفت. او ابتدا بهعنوان رییس موقت فعالیت کرد، سپس در ژوئن ۲۰۲۳ انتخاب شد و در دسامبر ۲۰۲۴ برای یک دوره چهارساله دیگر در سمت خود ابقا شد.
یوفا سه روز پیش فیلیپ دیالو، را بهعنوان رقیب جیانی اینفانتینو در انتخابات ریاست فیفا معرفی کرد؛ علاوه بر این، فدراسیون مختلف اروپایی هم از دیالو اعلام حمایت کردهاند.
کوزو تاشیما، ۶۸ ساله رییس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن، بازیکن پیشین تیم ملی این کشور و مربی سابق تیمهای پایه است. او نخستین ژاپنی است که نامزد ریاست فیفا میشود و از سال ۲۰۱۵ در شورای فیفا عضویت دارد.
نام رامون وگا، مدافع پیشین تیم ملی سوئیس، در فهرست رسمی نامزدها قرار ندارد. او پیشتر گفته بود حمایت پنج فدراسیون عضو را برای ورود به رقابت به دست آورده است.
پیروزی یک نامزد در انتخابات به حمایت فدراسیونهای ملی بستگی دارد. ۲۱۱ فدراسیون ملی عضو فیفا هستند. رای اعضا، ارزش یکسانی دارد و هر فدراسیون میتواند از یک نامزد حمایت کند. هر فدراسیون ملی عضو یک کنفدراسیون، یک رای دارد.
اگر تنها دو نامزد در انتخابات حضور داشته باشند، کسب اکثریت ساده، یعنی بیش از ۵۰ درصد آرا، برای پیروزی کافی است. این میزان معادل حمایت ۱۰۶ فدراسیون ملی است.
اگر بیش از دو نامزد رقابت کنند، در دور نخست کسب دو سوم آرا ضروری است.
در صورت مشخص نشدن برنده، رایگیری در دورهای بعدی ادامه مییابد و هر بار نامزدی که کمترین رای را کسب کرده، حذف میشود.
این روند تا زمانی ادامه پیدا میکند که تنها دو نامزد باقی بمانند. از آن مرحله به بعد، نامزدی که اکثریت ساده آرا را به دست آورد، پیروز خواهد شد.
بسیاری از چهرههای فوتبال با انتخاب دوباره جیانی اینفانتینو، مخالفاند؛ بهویژه پس از طرح ناکامش برای فروش سهام مرتبط با جامهای جهانی آینده به سرمایهگذاران خصوصی.
قرار بود این نهاد تجاری، حقوق مرتبط با رقابتهای مختلف، از جمله جام جهانی، را در اختیار داشته باشد.
یوفا، کونکاکاف و کنفدراسیون فوتبال آسیا پیشگام مخالفت با اینفانتینو و طرح او شدند.
آنها در نامهای مشترک اعلام کردند که فوتبال «متعلق به هیچ فردی نیست».
اما کنفدراسیون فوتبال آسیا بعدا موضع خود را تغییر داد و از اینفانتینو حمایت کرد.
اینفانتینو نیز پس از آن بابت پروژه شکستخورده جذب سرمایهگذاری خصوصی عذرخواهی کرد.
مخالفت یوفا، با ۵۵ رای، و کونکاکاف، با ۳۵ رای، ممکن است مشکلات محدودی برای انتخاب دوباره اینفانتینو ایجاد کند.
با وجود منتقدان سرشناسی مانند یورگن کلوپ، سرمربی تیم ملی آلمان، که این هفته گفت «همه اتفاق نظر دارند که تغییر منطقی خواهد بود»، اینفانتینو ظاهرا همچنان در موقعیت قدرتمندی قرار دارد.
به نوشته بیبیسی اسپرت، شانس انتخاب دوباره او زمانی افزایش بیشتری یافت که پیشنهاد کرد بودجه پرداختی فیفا برای توسعه فوتبال در سراسر جهان، ۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون پوند افزایش پیدا کند.
پس از آن، شیخ سلمان، رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا، موضع خود را تغییر داد و از اینفانتینو حمایت کرد.
اینفانتینو اندکی بعد به بیبیسی گفت که از حمایت «اکثریت بسیار بسیار بزرگی» از جامعه فوتبال جهان برخوردار است.
بیرانوند در مراسم انتخاب برترینهای فوتبال آسیا که در بانکوک، پایتخت تایلند، برگزار شد، بالاتر از سالم الدوسری و فراس البریکان، دو نامزد عربستانی، عنوان بهترین بازیکن سال قاره را به دست آورد.این دروازهبان که پیشتر در سال ۲۰۱۹ نیز به جمع سه نامزد نهایی راه یافته بود، سرانجام در دومین حضور خود در فهرست نامزدهای نهایی، موفق به کسب این جایزه شد.آخرین بار علی کریمی در سال ۲۰۰۴ این عنوان را برای فوتبال ایران به دست آورده بود و از آن زمان هیچ بازیکن ایرانی موفق به دریافت جایزه بهترین بازیکن سال آسیا نشده بود.پیش از کریمی، خداداد عزیزی در سال ۱۹۹۶، علی دایی در سال ۱۹۹۹ و مهدی مهدویکیا در سال ۲۰۰۳ موفق به کسب این عنوان شده بودند.به این ترتیب، بیرانوند پس از خداداد عزیزی، علی دایی، مهدی مهدویکیا و علی کریمی، پنجمین بازیکن ایرانی است که نام خود را در فهرست برندگان جایزه مرد سال فوتبال آسیا ثبت میکند.همچنین در این مراسم مرضیه جعفری، سرمربی خاتون بم و تیم ملی فوتبال زنان ایران، برای دومین سال متوالی بهعنوان بهترین مربی زن فوتبال آسیا انتخاب شد. او در رقابت با ما ژیائوژو، سرمربی تیم زیر ۱۷ سال چین، و پارک یون جئونگ، سرمربی تیم زیر ۲۰ سال کرهجنوبی، این جایزه را به دست آورد.
در بخش فوتسال، محمد عثمان موسی، بازیکن تیم ملی تایلند و باشگاه جیمبی کارتاخنا، جایزه بهترین بازیکن سال آسیا را دریافت کرد. حسین طیبی و سعید احمدعباسی، دو بازیکن ایرانی حاضر در فهرست نامزدهای نهایی، موفق به کسب این عنوان نشدند.
در بخش بهترین بازیکن بینالمللی مرد آسیا، لی کانگ این از کرهجنوبی بالاتر از آیاسه اوئدا از ژاپن و هوانگ اینبئوم از کرهجنوبی قرار گرفت. کیم کیونگ یونگ از کرهشمالی نیز بهترین بازیکن زن آسیا شد.
جایزه بهترین مربی مرد آسیا به گو کورودا، سرمربی ژاپنی باشگاه ماچیدا زلویا، رسید و ریونوسوکه ساتو، بازیکن ژاپنی والنسیا، بهعنوان بهترین بازیکن جوان آسیا معرفی شد.
در بخش جوایز فدراسیونها، ژاپن با پشت سر گذاشتن ایران و استرالیا، جایزه رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا برای توسعه فوتبال پایه را دریافت کرد. فدراسیونهای ژاپن، تایلند، هند و بنگلادش نیز بهترتیب جوایز بهترین فدراسیون ملی در سطوح پلاتینیوم، الماس، طلایی و یاقوت را کسب کردند.
همچنین جایزه قدردانی از میزبان جام ملتهای فوتبال زنان آسیا به فدراسیون استرالیا و جایزه الماس آسیایی به لیم کیا تانگ، رییس فقید فدراسیون فوتبال سنگاپور، اهدا شد.
منچستریونایتد، منچسترسیتی، لیورپول، آرسنال، چلسی و تاتنهام اکنون صدها میلیون پوند بیشتر از دیگر باشگاههای لیگ برتر درآمد دارند. بخش مهمی از این برتری به قراردادهای تجاری و گسترش بازار بینالمللی حق پخش مربوط میشود.برای نمونه، اختلاف میان میانگین درآمد شش باشگاه بزرگ و درآمد اورتون از ۱۲۰ میلیون پوند در فصل ۲۰۰۹–۲۰۱۰ به ۴۴۲ میلیون پوند در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ رسیده است.کیران مگوایر، استاد اقتصاد فوتبال در دانشگاه لیورپول، به بیبیسی گفت: «باشگاههایی که برندهای بزرگ فوتبال محسوب میشوند، در سراسر جهان هوادار دارند و همین موضوع آنها را برای شرکای تجاری بینالمللی بسیار جذاب میکند.»در حالی که ۴۵ درصد درآمد شش باشگاه بزرگ از فعالیتهای تجاری تامین میشود، این سهم برای اورتون تنها ۱۰ درصد است و این باشگاه وابستگی بیشتری به درآمد حق پخش دارد.در سطح اروپا نیز سازوکار توزیع درآمد لیگ قهرمانان به نفع باشگاههای بزرگتر عمل میکند. بر اساس گزارش بیبیسی، سهم منچسترسیتی از بخش موسوم به «سهم ارزش» در فصل گذشته حدود ۳۷ میلیون و ۹۰۰ هزار پوند بوده، در حالی که نیوکاسل تنها ۱۳ میلیون و ۶۰۰ هزار پوند دریافت کرده است.با این حال، چلسی از نظر مالی در حال عقب افتادن از پنج رقیب بزرگ خود است. ظرفیت ۴۰ هزار نفری ورزشگاه استمفوردبریج باعث شده درآمد روز مسابقه این باشگاه بسیار کمتر از تیمهایی باشد که ورزشگاههایی با ظرفیت دستکم ۶۰ هزار نفر دارند.مقررات جدید «نسبت هزینه تیم» نیز به باشگاهها اجازه میدهد متناسب با درآمدشان برای بازیکنان هزینه کنند؛ تغییری که به دلیل درآمد بالاتر شش باشگاه بزرگ، میتواند برتری آنها را افزایش دهد.باشگاههای لیگ برتر در پنجره تابستانی اخیر ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون پوند برای خرید بازیکنان هزینه کردند و ۱۳ باشگاه رکورد نقلوانتقالاتی خود را شکستند.مگوایر با اشاره به تفاوت توان مالی باشگاهها گفت: «شش باشگاه بزرگ میتوانند بازیکنانی با قیمت ۶۰ یا ۷۰ میلیون پوند بخرند که در نهایت عملکرد ناموفقی داشته باشند و همچنان چند سال حقوق بالایی به آنها پرداخت کنند.»بر اساس این گزارش، ثروتمندترین باشگاهها حتی پس از خریدهای ناموفق نیز توان بازسازی ترکیب خود را دارند، اما چند تصمیم اشتباه در بازار نقلوانتقالات میتواند باشگاههای کوچکتر را با مشکلات مالی جدی روبهرو کند.
فیلیپ دیالو، رییس فدراسیون فوتبال فرانسه، روز دوشنبه حمایت یوفا را برای رقابت با جیانی اینفانتینو، رییس کنونی فیفا، در انتخابات ماه مارس پذیرفت. نهاد ادارهکننده فوتبال اروپا خواهان تغییر در راس مدیریت فیفا است.
او افزود: «دیالو تجربه گستردهای در فوتبال بینالمللی دارد و در سراسر فوتبال اروپا از احترام زیادی برخوردار است. رویکرد او به این سمت و ارزشهایی که از آنها دفاع میکند، تفاوت آشکاری با رویکرد و ارزشهای رییس کنونی فیفا دارد.»
نویندورف گفت: «ما میخواهیم فوتبال به سمت بهتر شدن تغییر کند. ما فیفایی میخواهیم که در خدمت فوتبال باشد و در راستای منافع تمام فدراسیونهای عضو خود عمل کند.»
اینفانتینو پس از جام جهانی ۲۰۲۶ و در پی تلاش ناکام برای وارد کردن سرمایهگذاران خصوصی به یک نهاد تجاری جدید که قرار بود حقوق مرتبط با مسابقاتی از جمله جام جهانی را در اختیار داشته باشد، با مخالفتهای گستردهای روبهرو شده است.
به نوشته رویترز، با وجود درخواستهای مکرر برای استعفای او، این مدیر ورزشی سوییسی همچنان تاکید میکند که از حمایت قاطع فدراسیونهای عضو فیفا در سراسر جهان برخوردار است.
با این حال فدراسیون فوتبال هلند نیز از دیالو حمایت کرده و انتظار میرود بسیاری از نهادهای ادارهکننده فوتبال در اروپا نیز همین مسیر را دنبال کنند.
یوفا در ابتدا تهدید کرده بود مسابقات فیفا را تحریم خواهد کرد، اما پس از دریافت تضمینهایی مبنی بر اینکه طرح فروش سهام مرتبط با جام جهانی و دیگر رقابتهای بزرگ دوباره مطرح نخواهد شد، از این تهدید عقبنشینی کرد.
کوزو تاشیما، رییس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن، و رامون وگا، مدافع پیشین تیم ملی سوییس، نیز در انتخابات ریاست فیفا نامزد شدهاند.
مهلت معرفی نامزدهای ریاست فیفا، ۲۷ آبان ۱۴۰۵ به پایان رسید. انتخابات روز ۲۷ اسفند ۱۴۰۵، در هفتادوهفتمین کنگره فیفا در رباط، پایتخت مراکش، برگزار خواهد شد.
منچستریونایتد برای نخستین بار در دوران لیگ برتر انگلستان، پس از ۱۰ مسابقه در منطقه سقوط قرار گرفته است.
آخرین بار که این تیم در چنین مقطعی از فصل شروعی به همین اندازه ضعیف داشت، سال ۱۹۸۶ بود؛ زمانی که الکس فرگوسن هدایت یونایتد را بر عهده گرفت و در نهایت توانست تیم را در رده یازدهم نگه دارد.
اکنون، ۴۰ سال بعد، مائوریسیو پوچتینو با هشت امتیاز از ۱۰ مسابقه ماموریت مشابهی پیش رو دارد.
اما آمار از زمان تاسیس لیگ برتر در سال ۱۹۹۲ برای پوچتینو نگرانکننده است. در هر شش فصل گذشته، تیمی که پس از ۱۰ مسابقه در رده هجدهم قرار داشته، در پایان فصل سقوط کرده است.
بیبیسی اسپرت در گزارشی آماری در اینباره نوشته که از فصل ۱۹۹۶-۱۹۹۵ که لیگ برتر انگلستان با ۲۰ تیم برگزار میشود، در مجموع ۹۳ تیم پس از ۱۰ مسابقه در سه رده انتهایی جدول قرار داشتهاند. از این تعداد، ۵۲ تیم سقوط کردهاند و تنها ۴۱ تیم توانستهاند در لیگ برتر باقی بمانند؛ یعنی نرخ بقا ۴۴ درصد بوده است.
در ۱۹ فصل از ۳۱ فصل بررسیشده نیز تنها یکی از سه تیم انتهای جدول موفق شده از سقوط جلوگیری کند. در هشت فصل اخیر حتی یک بار هم پیش نیامده که دو تیم یا بیشتر از این جمع در لیگ برتر باقی بمانند.
با این حال، شرایط فصل جاری با بسیاری از فصلهای گذشته متفاوت است. فاصله کریستال پالاس قعرنشین با تاتنهام در رده یازدهم تنها پنج امتیاز است؛ کمترین فاصله میان تیمهای نیمه پایینی جدول پس از ۱۰ مسابقه در ۲۴ سال اخیر.
همچنین فاصله چلسی در رده پنجم با کریستال پالاس تنها ۹ امتیاز است؛ رقمی که در این مقطع از فصل طی ۱۶ سال گذشته سابقه نداشته است.
این فشردگی جدول میتواند به سود پوچتینو باشد. منچستریونایتد با وجود حضور در منطقه سقوط، فاصله زیادی با تیمهای بالاتر ندارد و چند نتیجه مثبت میتواند جایگاه این تیم را بهطور قابل توجهی تغییر دهد.
آمار تاریخی همچنین نشان میدهد که سقوط برای تیمهای قعرنشین پس از ۱۰ بازی اجتنابناپذیر نیست. کریستال پالاس در دو فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۳ و ۲۰۱۸-۲۰۱۷ پس از ۱۰ مسابقه قعرنشین بود، اما در هر دو فصل با تغییر سرمربی توانست تا رده یازدهم صعود کند.
در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۷، هر سه تیم انتهای جدول پس از ۱۰ مسابقه از سقوط نجات یافتند. این آخرین باری بود که بیش از یک تیم از سه تیم قعرنشین در پایان فصل در لیگ برتر باقی ماند.
از سوی دیگر، بالاترین رتبهای که یک تیم حاضر در منطقه سقوط پس از ۱۰ بازی توانسته در پایان فصل کسب کند، رده هشتم بوده است. بولتون در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳، تاتنهام در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ و اورتون در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۷ به این جایگاه رسیدند.
بر اساس این سابقه، بهترین نتیجه تاریخی برای تیمی در موقعیت کنونی منچستریونایتد، رسیدن به رده هشتم بوده است؛ جایگاهی که ممکن است تنها سهمیه لیگ کنفرانس اروپا را به همراه داشته باشد. با این حال، فشردگی بیسابقه جدول باعث شده حتی فاصله یونایتد تا ردههای بالاتر نیز چندان زیاد نباشد.
وضعیت ترسناک برای پوچتینو اینجاست که در این فصل ممکن است حتی کسب ۴۰ امتیاز نیز برای بقا کافی نباشد. در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۲، وستهام با وجود کسب ۴۲ امتیاز سقوط کرد؛ بیشترین امتیاز یک تیم سقوطکرده در تاریخ لیگ برتر انگلستان.
بنابراین، پوچتینو در شرایطی ماموریت نجات منچستریونایتد را آغاز میکند که آمار تاریخی علیه تیم اوست، اما فاصله اندک تیمها در جدول همچنان فرصت جبران را برای یونایتد حفظ کرده است.
منچستریونایتد که ۲۰ بار قهرمان لیگ انگلستان شده، از سال ۲۰۱۳، زمانی که الکس فرگوسن پس از سالها مربیگری بازنشسته شد، دیگر قهرمان لیگ انگلستان نشده است.
رتبه ۱۸ لیگ برتر در فصل جاری، پایینترین جایگاه منچستریونایتد در این مقطع از یک فصل لیگ سطح اول انگلستان از فصل ۱۹۸۷-۱۹۸۶ تاکنون است. آن فصل، الکس فرگوسن هدایت منچستریونایتد را بر عهده گرفت.
فرگوسن در منچستریونایتد فرصت کافی برای ساختن تیم خود داشت. زمانی که او به این باشگاه پیوست، نزدیک به دو دهه از آخرین قهرمانی یونایتد در لیگ انگلستان گذشته بود.
تنها دو روز پس از آغاز کار فرگوسن، منچستریونایتد مقابل آکسفورد یونایتد شکست خورد و به منطقه سقوط جدول رفت.
منچستریونایتد آن فصل را در رده یازدهم به پایان رساند و تا سال ۱۹۹۳ منتظر ماند تا فرگوسن نخستین قهرمانی لیگ را برای این باشگاه به ارمغان بیاورد.
البته فرگوسن در این فاصله موفق شد جام برندگان جام اروپا، جام حذفی انگلستان و جام اتحادیه انگلستان را به دست آورد.
به نوشته رویترز، بعید است پوچتینو که تنها قهرمانیاش در لیگ به دوران مربیگری پاریسنژرمن بازمیگردد، از چنین فرصتی برخوردار باشد.